madem dünya bir misafirhanedir; vefat eden çocuk nereye gitmişse, siz de biz de oraya gideceğiz.

dünyevi dostlar ve rütbeler, kabir kapısına kadardır.

ben ihtiyar oluyorum; bundan sonra kaç sene yaşayacağımı bilmiyorum. öyleyse bana en mühim iş, hayat-ı ebediyeye çalışmak lazım geliyor.

de ki: cenab-ı hak bana kafidir. madem o var, herşey var.

büyük günahları serbest işleyip istiğfar etmemek ve aldırmamak, o imandan hissesi olmadığına delildir.

yahu, bu sineğe bak. gayet küçücük zarif elleriyle kanatlarını, gözlerini siler süpürür. her işini görür. sen de laakal onun kadar vücuduna hizmet etmelisin

inkar etmemek başkadır, iman etmek bütün bütün başkadır.

bu kainat ve küre-i arz, daim işler ve büyük bir fabrika ve her vakit dolar boşalır bir han, bir misafirhanedir.

en hayırlı genç odur ki, ihtiyar gibi ölümü düşünüp ahiretine çalışarak, gençlik hevesatına esir olmayıp gaflette boğulmayandır.

ölümü düşünen, hubb-u dünyadan kurtulur ve ahiretine ciddi çalışır.